به گزارش خبرنگار مهر، پیکر علی خسروی هنرمند نقاش و طراح گرافیک، صبح دوشنبه ۱۴ اردیبهشت با همراهی جمعی از نامداران هنر ایران از جمله آیدین آغداشلو، مهدی هاشمی، بهرام کلهرنیا، لیلی گلستان، ابراهیم حقیقی، مهدی فیروزان، آیدین مهدیزاده، داریوش فرهنگ، شهین ترکمن، ایرج اسکندری، فرزاد ادیبی، اکبر نیکانپور، محمد بنیاسدی، عباس مشهدیزاده، یعقوب عمامهپیچ و رضا دبیرینژاد مدیر موزه هنرهای معاصر تهران به سوی آرامگاه ابدی تشییع شد.
سوگنامه دختر برای پدری که با هنر قدم میزد
در ابتدای مراسم، دختر این هنرمند فقید در سخنانی عاطفی، پدرش را انسانی خردمند و با نیتی پاک توصیف کرد که نه تنها در دنیای هنر، بلکه در نهاد خانواده نیز تکیهگاهی مهربان بود.
وی با یادآوری پیادهرویهای مشترکشان در سوئد و گفتگوهای گرم خانوادگی، از حمایتهای همیشگی و قلب بزرگ پدرش یاد کرد که تا ابد در حافظه خانواده ماندگار خواهد بود.
ابراهیم حقیقی: سرمایههای عمرم را از دست دادم
ابراهیم حقیقی هنرمند طراح گرافیک پیشکسوت، با لحنی متأثر، هفته گذشته را برای خود ویرانگر دانست و گفت: گویا کشتیِ تمام اندوختههای ۵۷ سالهام با رفتن علی خسروی و محمدرضا بهمنپور در دریا غرق شده است.
وی با مرور خاطرات مشترک از دانشکده، دفتر مرتضی ممیز و انتشارات سروش، خسروی را از پیشگامان تصویرسازی ایران خواند و تأکید کرد: دوستی با او و سفرهای متعدد در پهنه ایران، سرمایه واقعی زندگیام بود. امیدوارم بیشتر از هنرمندان و دوستان بازمانده مان مراقبت کنیم.
آیدین آغداشلو: علی خسروی بینظیرترین طراح نسل خود بود
آیدین آغداشلو نقاش پیشکسوت نیز در این مراسم، علی خسروی را مهمترین طراح نسل خود نامید و مهارت او در استفاده از فضاهای پر و خالی در طراحی را بیرقیب دانست.
وی با اشاره به قدرت قلم منحصربهفرد خسروی گفت: او علیرغم شاگردی نزد استادان بزرگ، خود به جایگاهی رسیده بود که اگر تفاوت سنی نبود، من شاگردیاش را میکردم. همچنین از طبیعت ملایم، رفتار صمیمی و صلح درونی علی تجلیل میکنم.
آغداشلو با ابراز تأثر عمیق از شنیدن خبر فوت همزمان چند تن از دوستان قدیمیاش، درگذشت علی خسروی را ضایعهای بزرگ دانست و با بیان اینکه مرگ حقیقتی تکرارشونده است، اظهار کرد: اگرچه کوچ هنرمندان بخشی از نظم ناگزیر جهان است، اما جای خالی خسروی در طراحی و گرافیک معاصر، دستکم در طول عمر من، هرگز پر نخواهد شد.
مهدی فیروزان: خسروی، تجسم بیآلایشی و صداقت بود
مهدی فیروزان مدیر فرهنگی، با مرور سابقه دوستی خود با متوفی از دهه ۶۰، مهمترین ویژگی او را «بیآلایشی» خواند و خسروی را به «نسیم پاک کوهستان» تشبیه کرد که حضورش هیچ فاصله یا ناامنی برای مخاطب ایجاد نمیکرد.
وی تأکید کرد: جسارت قلم خسروی برخاسته از خلوص درونی او بود؛ او هنرمندی بود که از بسیاری از اعتبارات و حسابگریهای دنیوی چشمپوشی کرد تا شفاف و صادق بماند.
پیشنهاد مهراردلان برای تأسیس موزه خسروی/ هنرمندی که اهلِ کوچ نبود
در ادامه مراسم، بیژن بیژنی یادداشتی از امیرهوشنگ مهراردلان را که به دلیل بیماری غایب بود، قرائت کرد. در این متن، از خسروی به عنوان یکی از پرکارترین نقاشان و چهرهنگاران معاصر یاد شد که «جان و جهانش را در نقاشی گذاشته بود».
مهراردلان با اشاره به دلبستگی خسروی به ایران، او را مصداق شعر «من اینجا ریشه در خاکم» دانست و بر باور این هنرمند تأکید کرد که هنر میتواند چهره جهان را مهربانتر کند.
وی علی خسروی را فرزندی شاخص از خطه پربار کرمان نامید که مدارج هنری را با نجابت و تلاش طی کرد تا در کنار بزرگانی چون مرتضی ممیز و قباد شیوا قرار گیرد. مجموعههای ارزشمند این هنرمند مانند «رویای قرنطینه» بسیار قابل تقدیر است و برای ارج نهادن به شأن او، پیشنهاد میدهم مکانی دائمی برای نگهداری آثارش در کرمان فراهم شود.
داریوش فرهنگ: علی خسروی تا آخرین لحظه «اهل خرد» ماند
داریوش فرهنگ کارگردان و بازیگر قدیمی سینما، نیز در این مراسم، با بغضی در گلو از رفیق نوجوانیاش یاد کرد و خسروی را هنرمندی متواضع و به دور از تنگنظری دانست که از دوران مدرسه در کرمان تا تحصیل در دانشکده هنرهای زیبا، همواره با پشتکار مسیر کمال را پیمود.
وی با اشاره به همکاریهای خسروی در تئاتر و علاقه وافر او به سینما، از آخرین گفتگوهایشان در بیمارستان خبر داد که در آن، خسروی با وجود بیماری، همچنان با دقت درباره فیلمها و مسائل روز سخن میگفت.
مهنوش مشیری: ادای دِین خسروی به چهرههای فرهنگی ایران
مهنوش مشیری هنرمند پیشکسوت، با اشاره به دوستی پنجدههای خود با خسروی، او را جادوگر قلم در «آتلیه سروش» نامید و تأکید کرد: خسروی با استیلیزهکردن خط نستعلیق و خلق پرترههای ماندگار، دِین خود را به مفاخر این سرزمین ادا کرد.
وی با زنده کردن خاطره آخرین دیدار در بیمارستان، گفت: وقتی به او گفتم جایش در آتلیه خالی است، اشکی در چشمش نشست؛ او هنرمندی بود که با تمام وجودش برای نقاشی و زیبایی زندگی کرد.
در پایان مراسم، پیکر زندهیاد علی خسروی در میان اندوه جامعه هنری و دوستدارانش تشییع و به سمت آرامگاه ابدی رفت.
علی خسروی هنرمند نقاش و تصویرگر که با هاشورها و قلمگیریهای مختص هنر خود در بازآفرینی چهره مشاهیر ایرانی و بسیاری از صحنههای بومی در هنر ایران ماندگار شد، ۹ اردیبهشت درگذشت.
