یادداشت مهمان- محمد رهبری، پژوهشگر و مدرس دانشگاه: بالاخره و پس از فراز و نشیبهای فراوان، توافق پایان جنگ میان ایران و آمریکا امشب اعلام شد. جنگی که دقیقا یکسال پیش آغاز شد وحالا بهنظر میرسد به اتمام رسیده است.
در طول این یکسال، بسیاری از مقامات عالیرتبه، فرماندهان نظامی و مردم عادی به شهادت رسیدند و زیرساختهای کشور بهشدت آسیب دید؛ اما حاصل آن مقاومت و ایستادگی، حفظ استقلال و حاکمیت ملی ایران بود.
نباید فراموش کرد که ایران در این جنگ در برابر دو قدرت اتمی و برخوردار از پیشرفتهترین تجهیزات نظامی جهان روبرو بود؛ با این وجود نه بخشی از خاک کشور از دست رفت و نه ایران تسلیم شد؛ بلکه توانست عزتمندانه از خودش دفاع کند.
در دو قرن گذشته، هرگاه ایران با قدرتهای بزرگ جهانی وارد جنگ شده بود، تجربهای تلخ را پشت سر گذاشته بود؛ از جنگهای ایران و روسیه در دوره قاجار گرفته تا رویارویی با امپراتوری بریتانیا در قرن نوزدهم و اشغال ایران توسط شوروی و بریتانیا در جریان جنگ جهانی دوم. از این منظر، نتیجه این جنگ را میتوان متفاوت از بسیاری از تجربههای تاریخی ایران دانست؛ تجربهای که شاید سرآغاز فصلی تازه در تاریخ معاصر کشور باشد.
این دفاع غرورآفرین نتیجه مجاهدت و مقاومت نیروهای مسلح کشور بود که بدون واهمه و ترس، در برابر تجاوز به کشور ایستادگی کردند. تکتک فرماندهان و سربازانی که قهرمانانه از جان خود گذشتند تا از وطن دفاع کنند، مایهی افتخارند.
البته مسیر نهایی توافق، همچنان پیچیده، دشوار و طولانی است و باید امیدوار بود که علیرغم تمام تلاشهایی که اسرائیل برای نابودی توافق میکند، این مسیر تا پایان طی شده و با تحقق رفع تحریمها، تثبیت شود.
به یاد تمام شهدای دو جنگ اخیر در یکسال گذشته و به امید روزهایی بهتر برای ایران.
