به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابطعمومی خانه سینما، نشست گفتگومندی در سینمای ایران با موضوع بررسی فیلم «میکس» ساخته زندهیاد داریوش مهرجویی و با حضور شهابالدین عادل استاد گروه سینما و تئاتر دانشگاه هنر و علیرضا زریندست مدیر فیلمبرداری پیشکسوت سینمای ایران با مشارکت خانه سینما و انجمن علمی هنر و ادبیات تطبیقی برگزار شد.
در ابتدای این برنامه میثم یزدی دبیرعلمی نشست، گفت: در ابتدای هر ماه یک فیلم مهم بینالمللی مورد بررسی قرار میگیرد و در میانه هر ماه نیز به بررسی یک فیلم ایرانی از منظر گفتگومندی میپردازیم. تاکنون فیلمهای «باشو، غریبه کوچک» به کارگردانی زندهیاد بهرام بیضایی و «ادیسه» به کارگردانی کریستوفر نولان را بررسی کردهایم و امروز سومین برنامه این نشست به فیلم «میکس» ساخته زندهیاد داریوش مهرجویی اختصاص دارد.
در ادامه گزیدهای از این فیلم به نمایش درآمد.
سپس علیرضا زریندست مدیر پیشکسوت فیلمبرداری سینمای ایران بااشاره به جایگاه داریوش مهرجویی در سینمای ایران گفت: داریوش مهرجویی فیلمهای بسیار خوب و ماندگاری را در تاریخ سینمای ایران کارگردانی کرده است و در ادامه از حاضران خواست تا ۲ دقیقه وبهصورت ایستاده، مهرجویی را تشویق کنند.
سپس شهابالدین عادل، استاد گروه سینما و تئاتر دانشگاه هنر با اشاره به همکاری خود با علیرضا زریندست در فیلم «بازمانده» اظهار کرد: من و علیرضا زریندست در فیلم «بازمانده» با یکدیگر همکاری داشتیم و برای همین، بیش از ۲ ماه در کشور سوریه با یکدیگر همراه بودیم و خاطرات خوشی از او به یاد دارم.
وی با اشاره به جایگاه مهرجویی در سینمای ایران بیان کرد: مهرجویی از بزرگان سینمای ایران است و متأسفانه امروز با فقدان او مواجه هستیم. همانطور که می دانید فیلمهای مهم زیادی با موضوع سینما ساخته شده است. برای مثال، فلینی در فیلم «هشت و نیم» به این موضوع پرداخته است و «سانست بلوار» ساخته بیلی وایلدر نیز به افول ستارگان سینما میپردازد؛ موضوعی که وایلدر بهعنوان یک مهاجر، خود آن را لمس کردهاست.
این استاد دانشگاه با اشاره به مطالعات مهرجویی در حوزه فلسفه و زیباییشناسی، عنوان کرد: مهرجویی بهدلیل مطالعات خود در حوزه فلسفه و زیباییشناسی به مسائل روز دنیای مدرن توجه داشته است. فیلم «میکس» دارای روایت کلان نیست و ژان فرانسوا لیوتار نیز موضوع کلانروایتها را زیر سؤال میبرد و عقیده دارد روایتهایی جهانشمول جایی در دنیای واقعی ندارند و اکنون دوران تکثر روایتها است؛ موضوعی که در «میکس» نیز با آن مواجه هستیم.
مهرجویی بسیار فروتن بود
در ادامه این نشست علیرضا زریندست مدیر فیلمبرداری پیشکسوت بااشاره به محدودیتهای اقتصادی سینمای ایران عنوان کرد: سینمای ایران دارای محدودیتهای اقتصادی است و تهیهکننده فرصتی را فراهم میکند تا در زمان محدود فیلمبرداری تمام شود، درصورتیکه در اندیشه فیلمنامهنویس و کارگردان ممکن است اتفاق دیگری رخ دهد.
وی افزود: حتی گاهی ممکن است محدودیت در تولید باعث شود تا برای مثال، لوکیشن یک فیلم مثلا از فرودگاه به خرابه ای که محل نگهداری ضایعات و خودروهای فرسوده است، تغییر کند و این موضوع حتی درنهایت میتواند به حاصل و نتیجه بهتری تبدیل شود. این نوع سینمای تصادفی که گاهی گرفتار آن هستیم، در مقطعی دارای قرابت با موضوع ناسینما است.
این هنرمند درباره داریوش مهرجویی نیز بیان کرد: مهرجویی دارای فیلمهای درخشانی است. او فیلمهایی مانند «گاو»، «پستچی» و «دایره مینا» را در کارنامه دارد و پس از انقلاب نیز آثار درخشانی را خلق کرد. او به ادبیات زبانهای انگلیسی و فرانسه تسلط داشت و فیلمی مستند درخصوص آرتور رمبو به تهیهکنندگی تلویزیون آرته کارگردانی کرده بود.
وی با اشاره به تفاوت میان واقعیت پشت صحنه و آنچه در آثار سینما دیده میشود، تصریح کرد: در بسیاری از کتابها و گفتگوها به ظاهر و ژستهای سینما پرداخته میشود و افراد تنها به دنبال این هستند تا ژست خوب سینما را داشته باشند. در واقع، پشت صحنه سینما کاملأ متفاوت است و گاهی هیچ ارتباطی با آنچه در فیلم دیده میشود، ندارد و بعضا بسیار پرتنش و تعارض است مانند آنچه در «میکس» مشاهده کردیم.
زرین دست در پایان با بیان اینکه در سینما ماندگار شدن کار سختی است، گفت: بازیگر و عوامل فیلم سر فیلمبرداری باید مدیریت داشته باشند و مشکلاتشان را کنار بگذارند تا در کارشان اثر نگذارد و حس مثبت و انرژی خوب را سر صحنه بیاورند که به دیگران هم منتقل شود.
