به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایسنا، وال استریت ژورنال در گزارشی نوشت: همه دولتها و شرکتهای بزرگ دنیا باور دارند که در نهایت این دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکاست که کوتاه میآید و امتیاز میدهد تا کشتیهای نفتی دوباره بتوانند از تنگه هرمز عبور کنند.
محاصره تنگه هرمز توسط ترامپ، آمریکا را درگیر و زمینگیر میکند و اهرم فشاری در اختیار ایران برای پایان جنگ میدهد.
در این خصوص شاید بتوان ترامپ را با جان اف کندی مقایسه کرد، کندی در خلیج خوکها احمقانه عمل کرد، اما تاریخ او را قربانی مشاورانش دانست. ترامپ اگر در ایران شکست بخورد، نمیتواند همان عذر را بیاورد. هر دو در یک معمای استراتژیک گیر کردهاند اینکه چطور با دشمنی کنار بیایی که نمیتوانی به راحتی شکستش بدهی.
فاجعه خلیج خوکها، ۱۸ ماه بعد، بحران موشکی کوبا را به دنبال داشت و تنها پس از آن بود که ثباتی جدید ایجاد شد. بر این اساس، ترامپ همان کندیِ آوریل ۱۹۶۱ است که هنوز میپرسد بعد از آنکه پلنای شکست خورد، چه باید کرد.
تاثیر ویرانگر جنگ ایران بر کل دوران ریاستجمهوری ترامپ کم نخواهد بود. نشانهاش در جلسات اخیر سنا به طور مبهم مشاهده شد؛ جلساتی که نشان داد هیچ فوریت دوحزبی برای یافتن راهی علیه ایران وجود ندارد.
نکته طلایی در جنگ و سیاست این است؛ بفهمی دشمن چه رفتاری از تو میخواهد، بعد آن کار را نکنی. اما ترامپ این قانون را نقض کرد. ایران میخواست ترامپ نگران باز شدن تنگه هرمز باشد. ترامپ هم با گفتار و رفتارش به همه از جمله بازارها و ایران نشان داد که واقعا همین طور است.
اکنون تنگه هرمز اهرم فشار ایران است. علاوه بر آن چین و تمامی ۱۹۳ عضو سازمان ملل و تمامی ۳۲ عضو ناتو هم چنین چیزی را میخواهند.
دیگر همه به این باور رسیدهاند که واشنگتن فاقد ابزار لازم برای اعمال خواستههای خود بر ایران است. ترامپ زمانی به دنبال یک کودتای یک شبه و فروپاشی ایران بود، اما با گذشت بیش از ۶۰ روز از جنگ ایران پابرجا و مقتدر به مقاومت ادامه میدهد و این تهران است که آمریکا را به پذیرش خواستههایش وا میدارد.
