به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در بهمن ۱۳۴۶، محمدعلی فردین در اوج شهرت و محبوبیت، میزبان خبرنگار مجله «زن روز» در دفتر کارش بود؛ ستارهای ۳۷ ساله که همزمان در حال بازی در «سلطان قلبها» بود و چهار سال از موفقیت افسانهای «گنج قارون» میگذشت؛ فیلمی که نهتنها مسیر حرفهای فردین، بلکه جریان سینمای تجاری ایران را شکل داد.
در این گفتوگوی کوتاه، فردین با نگاهی خوشبینانه از آینده «سینمای فارسی» سخن میگوید و از توجه تازه دولت به این صنعت ابراز امیدواری میکند، اما در عین حال اعتراف میکند هنوز از فیلمهایش بهطور کامل راضی نیست. او که گرانترین بازیگر زمانهاش بود، تأکید دارد درآمدش را پیش از هر چیز صرف خانواده و سپس کارهای هنری میکند.
فردین صادقانه از تکرار نقشها میگوید؛ از اینکه پس از «گنج قارون» اغلب فیلمهایش ریشهای مشترک دارند و فقط «شاخ و برگ» عوض شده است. با وجود علاقهاش به نقشهای درام و سنگین، از ترس تهیهکنندگان برای سپردن نقشهای متفاوت میگوید؛ ترسی که به باور او، هم به سود گیشه است و هم به زیان تنوع هنریاش.
متن کامل این گفتوگو را از اینجا بخوانید.
۲۵۹
