به گزارش بهداشت نیوز، این پدیده در میان کارمندان نیز قابل مشاهده است و میتواند بر عملکرد شغلی، خلاقیت و رضایت حرفهای تأثیر منفی بگذارد.
فردی که قبلاً با اشتیاق تحقیق و تدریس میکرد، حالا ساعتها پشت میز مینشیند اما قادر به شروع هیچ کاری نیست و احساس میکند «هیچ چیز ارزش تلاش ندارد.»
یا افرادی که پیش از بحران علاقه زیادی به پروژههای کاری و پیشرفت شغلی داشت، اکنون حتی از شرکت در جلسات تیم اجتناب میکند و انگیزهای برای انجام وظایف روزانه پیدا نمیکند.
راهکارهای روانشناختی عملی:
1. کارهای معمول روزانه خود را دوباره شروع کنید: شروع با کارهای کوچک و قابل انجام در محیط کار و خانه. حتی اگر انگیزه وجود نداشته باشد، انجام فعالیتهای ساده مانند مرتب کردن میز کار، پاسخ به چند ایمیل یا پیادهروی کوتاه میتواند چرخه بیانگیزگی را بشکند.
۲. تعریف اهداف کوچک و معنادار به جای تمرکز بر اهداف بزرگ پیش از بحران، اهداف کوتاهمدت و واقعبینانه تعریف کنید. مثلاً تکمیل یک بخش کوچک از پروژه یا کمک به همدیگر در طول روز.
۳. حفظ ارتباط اجتماعی و حمایت متقابل، انزوا بیانگیزگی را تشدید میکند. گفتگو با همکاران، شرکت در جلسات گروهی و به اشتراک گذاشتن تجربیات به صورت کنترلشده میتواند حس تعلق و انگیزه را بازگرداند.
۴. مراقبت از جسم و برنامه منظم خواب کافی، تغذیه مناسب، ورزش سبک و قرار گرفتن در معرض نور طبیعی، پایههای مهم بازگشت انگیزه هستند.
اگر بیانگیزگی ادامه یافت و بر عملکرد کاری یا کیفیت زندگی تأثیر جدی گذاشت، مراجعه به روانشناس یا روانپزشک متخصص جهت بررسی در صورت طولانی شدن مشکل توصیه میشود. پردازش تجربیات و دریافت حمایت حرفهای میتواند به تسریع بهبود کمک کند.
این حالت گذرا است و با صبر، اقدامات کوچک اما مداوم و حمایت محیط اجتماعی، بسیاری از افراد موفق به بازسازی انگیزه و معنای زندگی حرفهای خود میشوند.
دکتر «سیده مرضیه فرید» دکتری روانشناسی سلامت و روانشناس گروه روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شیراز
